اشتباه های رایج والدین در آموزش موسیقی کودک

در سال های تدریس، الگوهای تکرارشونده ای دیده می شود. این ده مورد، شایع ترین دلایلی هستند که مسیر یک کودک بااستعداد را نیمه کاره می گذارند.

۱. انتخاب ساز بدون نظر کودک

سازی که کودک انتخاب نکرده، سازی است که برای آن نمی جنگد. حتی اگر انتخاب او منطقی نباشد، دست کم اجازه دهید احساس کند شریک تصمیم بوده است.

۲. انتظار پیشرفت سریع

«سه ماهه کلاس می ره ولی هنوز آهنگ کامل نمی زنه.» پیشرفت در موسیقی پلکانی است و ماه های اول اغلب کندترین بخش اند.

۳. تبدیل تمرین به اجبار

«تا تمرین نکنی بازی نداری» — این جمله موسیقی را برای همیشه در ذهن کودک به تنبیه گره می زند.

۴. مقایسه

مقایسه با خواهر، برادر، پسرخاله یا هم کلاسی. سریع ترین و مطمئن ترین راه از بین بردن انگیزه.

۵. تصحیح فنی توسط والد

حتی اگر خودتان نوازنده اید، در جایگاه معلم ننشینید. اشکالات را یادداشت کنید و به مدرس بگویید.

۶. خرید ساز پیش از مشورت

ساز با اندازهٔ نامناسب یا کیفیت پایین، بیشتر مانع است تا کمک. ترتیب درست: ارزیابی، جلسهٔ آشنایی، مشورت با مدرس، سپس خرید.

۷. تمرین طولانی و پراکنده

یک ساعت در آخر هفته، جای ده دقیقه در روز را نمی گیرد. یادگیری حرکتی به تکرار فاصله دار نیاز دارد.

۸. قطع کامل در ایام امتحان

بازگشت پس از یک ماه توقف، بسیار سخت تر از ادامه با پنج دقیقه در روز است.

۹. یادآوری هزینه

«این همه پول دادم» — موسیقی را به بدهی تبدیل می کند و کودک اولین فرصت را برای رها کردن پیدا می کند.

۱۰. تمرکز صرف بر نتیجه

وقتی تمام گفت وگو دربارهٔ «کی این آهنگ رو تموم می کنی» باشد، کودک یاد می گیرد موسیقی یعنی رسیدن به خط پایان. اما موسیقی، خط پایان ندارد.

در عوض چه کنیم؟

یک اصل ساده

سؤال درست این نیست که «چطور کودکم را وادار به تمرین کنم؟» بلکه این است که «چطور کاری کنم دلش بخواهد؟» پاسخ اغلب در همین جدول بالاست.